Rustige dag

Op andere dagen ben ik liever alleen, om eens goed televisie te zien of gitaar te spelen. ik zie mezelf niet als goede gitarist, maar ik kom er wel. Als ik een instrument zou moeten aanraden dan zou het gitaar zijn. Waarom? Omdat dat mijn mening is. Je moet zelfs geen lessen nemen, want alles staat op het Internet.

ik doe ook wel eens wandelingen met mijn hond. Hij is een border collie, prachtig beest. Sommigen mensen zeggen dat hij te dik is. Meestal doe ik dan zijn lijn uit en zeg ik: ‘luid’. Dan blaft hij, als ze dan nog niet in hun broek schijten dan zeg ik: ‘vast.’ Dan bijt hij.
Het is een brave hond.

Gisteren wandelde we langs de schapenweide. Daar zagen we een mannelijk oud vrouwtje die voor haar geiten was aan het zorgen.
Ik zei: ‘hallo.’
Ze negeerde mij.
‘Pishoer!’: riep ik. Plots negeerde ze me niet meer.
‘onbeleefderik, waar woon je? Weet je moeder dat je zo tegen mensen praat?’ Ze was duidelijk blind want ze was tegen één van de geiten bezig. Seniel oud mens dacht ik bij mezelf en we liepen verder. Langs de weg zagen we wat paarden staan, mooie beesten. Ze waren wel nog een beetje wild. Toen een meisje het zadel erop wou leggen, kreeg ze een harde stamp en het paard liep weg. Ik vroeg aan het meisje of alles in orde was ze zei niets terug. ‘pishoer’: riep ik en we liepen verder. Daar zagen we dwerg. Grappige beestjes. Mijn hond duwde hem omver en ik lachte. De dwerg stormde woedend op mij af. Hij kwam ongeveer tot aan mijn middel. Ik duwde hem in de beek en we liepen verder. ‘Kuthoer!’, riep hij me na.

‘Je moeder is een kuthoer!’ riep ik terug. Toen wist hij niet meer wat zeggen. Normaal ben ik vriendelijker.

Ik ging terug naar huis. De hond legde zich neer op mijn bed. En ik nam het boek kwantum van Herman Brusselmans vast. Hij is dan ook mijn favoriete schrijver.

Na een twintigtal pagina’s stopte ik en ging ik wat tv zien. Zoals gewoonlijk was er niets anders dan herhalingen, zelfs het nieuws leek een herhaling. weer een of andere idioot die zich op had geblazen. het was al laat en ik was moe, dus duwde ik mijn hond van het bed en draaide ik mezelf in mijn slaaphouding, liggend, zoals de meeste mensen. Ik had die avond geen diepe gedachte meer over het heelal of pita’s.
Om zeven uur s’ morgens ging de wekker.
Weer een dag…